Alaala

by Cielo Sarno Nabalot ng dilim, may sikat man ng araw.Maalab kong puso, nilamon ng ginaw.Bakal na kasuotan, sa takot ay nalusaw.Pangakong paghayo, ‘di maaninag, ‘di matanaw. Diwa ko’y nalunod sa hapdi ng Iyong paglisan.Nananaghoy ang pusong balot sa kalungkutan.Saysay ng aking Pagsunod naglaho ang kahulugan.Galak ng alala Mo’y tinangay ng kamatayan. Tumalikod sa Iyo,... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑